Rozdział 13.

<oczami Lucy>

Kiedy film się skończył, poszłam razem z Harrym do kuchni, aby posprzątać po filmie (bo oczywiście rozsypałam popcorn i rozlałam colę).
-Jestem zmęczona... Zdrzemnę się chwilkę.-powiedziałam.
-Czyli jednak chce ci się spać! Wiedziałem, że chciałaś spędzić ze mną chwilę.-zaśmiał się Harry.

-Wcale że nie!

-Wcale że tak!

-Wcale że nie!

Po długim napadzie śmiechu, w końcu zapytałam:

-A tak na poważnie: dlaczego nie mogę wejśc do tego pokoju?

Harry wyglądał na smutnego, a zarazem trochę zranionego. Powiedziałam coś nie tak? Muszę się przecież dowiedzieć. W związku nie ma tajemnic.

-Harry?

W tym momencie złapał mnie za dłonie i popatrzył głęboko w oczy.

-Obiecaj, że nigdy tam nie wejdziesz.

Musze skłamać. Sory Harry.

-Obiecuję...-powiedziałam niepewnie.

-Nie chcę do tego wracać. To rozdział już zamknięty w moim życiu. To tajemnica.

To napewno jego była dziewczyna. Byłam tego pewna, ale nie byłam zła. Czułam tylko niezidentyfikowaną zazdrość kłującą mnie w serce. 

-Jak miała na imię?-powiedziałam w końcu.

-Tajemnica miała cztery imiona... Ale nie chcę o tym gadać.

Cztery?! Mieszka w tym domu roku, a już w tym pokoju mieszkały cztery dziewczyny?! Czy ja będę jedną z nich? Nie chcę dopuszczać do siebie tej myśli. 

Aby nie było widać po mnie oburzenia i zazdrości, wzięłam telefon.

"Nie obchodzi mnie co powinienem robić, a czego nie. Zdradzasz mnie z nim."

Całkiem zapomniałam o Michaelu. Nic mu nie napiszę. Niech ma za swoje. Może tu sobie przyjechać, mam go gdzieś. Dziwiło mnie tylko, dlaczego odpisał tak późno...

-Jest 4:19. Chcesz coś na śniadanie?-uśmiechnął się Harry. 

Dziwiło mnie, jak szybko zmienia nastrój. Przed chwilą jeszcze wydawał się smutny, a teraz...

Nagle usłyszelismy głośne i gwałtowne pukanie do drzwi.

-Zaczekaj, ja pójdę.-powiedział Harry.

Słyszałam jak schodzi po schodach, otwiera drzwi...

-Jest Lucy?

Michael...

Zaraz rozdział 14 :*